چکیده
یک پروتکل پذیرش برای اتصال مختصات سنسور و قطبیت در راه‌اندازی مکاترونیک توسعه یافته است. تولید کاندیدا به صورت جداگانه از طریق اختیار انتشار انجام شده است. الزامات پشتیبانی‌ناپذیر توسط یک تجزیه‌کننده قطعی به یک مدل زبانی محلی نگهداری‌شده با چهار میلیارد پارامتر مسیریابی گره خورده است. برنامه‌ها تنها زمانی منتشر می‌شوند که هر دو واقعیت بتوانند توسط یک دروازه خارجی تحت یک دستور زبانی مختوم استخراج شوند. یک پاسخ طلایی از کاربر در صورت واجد شرایط بودن درخواست ارائه می‌شود. این پروتکل یک بار تحت یک معیار ثابت‌شده پیش از ساخت بنچ‌مارک، بر روی ۱۴۴ وظیفه نوشته شده توسط زمینه‌های عامل جدا شده بدون دسترسی به دروازه، دستور زبانی یا طرح آزمایشی ارزیابی شد. سه مشارکت در این مطالعه برقرار گردیده است. نخست، تولید کاندیدا و تصمیمات انتشار به صورت جداگانه اندازه‌گیری شدند. برنامه‌های آماده ساختگی در ۲۱ از ۲۲ وظیفه مسیریابی‌شده غیرقابل‌پاسخ ثبت شدند و همگی رد گردیدند. همزمان، ۸۳ انتشار بدون فراخوانی مدل بازتولید شد. دوم، هیچ انتشار کاذبی در میان ۸۳ انتشار مشاهده نشد. یک مرز بالایی یک‌طرفه ۹۵٪ کلوپر-پیرسون با مقدار ۰.۰۳۵۴ به عنوان یک تشخیص تحت فرض مستقل و هم‌توزع (i.i.d) به دست آمد، که زیر آستانه ۵٪ مختوم است. با این حال، پس از آن یک انتشار کاذب در میان ۱۴۶ انتشار خارج از بنچ‌مارک در بذر صفر ثبت شد. سوم، حفاظت در برابر پاسخ‌های نادرست کاربر توصیف شد. هر دو واقعیت در ۱۳ از ۹۶ وظیفه قابل‌پاسخ از متن اصلی استخراج شدند. پاسخ‌های نادرست در ۱۶۹ از ۴۳۱ جفت‌سازی در وظایف باقی‌مانده منتشر شدند، شامل شکست‌هایی که شامل استبعاد مختصات می‌شدند. یک سیاست پرسش قابل استقرار تست نشد زیرا واجد شرایط بودن از طریق کلید پاسخ تعیین می‌شد. حساسیت دروازه و رفتار کاربر واقعی اندازه‌گیری نشدند.